,
Kartka z kalendarza. 7 października – powstanie NRD
Pałac Republiki NRD

7 października 1949 roku w Europie Środkowej powstało nowe państwo – Niemiecka Republika Demokratyczna. NRD powstała z obszarów okupowanych przez Sowietów. Jako kraj znajdujący się w sowieckiej strefie wpływu, szybko dołączyła do Układu Warszawskiego.

Historia NRD to trudny czas próby budowy socjalizmu brutalnie narzuconego i siłą utrzymywanego przy życiu przez aparat represji i sowieckiego „wielkiego brata”. Wschodnie Niemcy były też krajem frontowym zimnej wojny i w związku z tym „gościły” na swoim terytorium potężne siły sowieckie. Gospodarka centralnie planowana pozostawiła po sobie widoczne do dziś piętno. Mimo iż od zjednoczenia obu państw niemieckich minęło sporo czasu różnice w poziomie życia są wciąż widoczne.

Dane podstawowe

NRD obejmowało obszar o powierzchni stu ośmiu tysięcy kilometrów kwadratowych. W chwili likwidacji w 1990 roku NRD zamieszkiwało niewiele ponad szesnaście milionów obywateli. Liczba mieszkańców landów wschodnich, które do 1990 roku wchodziły w skład NRD, gwałtownie się zmniejszyła po połączeniu z częścią zachodnią ze względu na migracje ekonomiczne. Poziom wynagrodzenia w landach wchodzących w skład NRD do dziś jest niższy od tego z zachodu. Walutą obowiązującą w NRD była Marka Niemieckiej Republiki Demokratycznej.

Dzieje NRD

Po powstaniu NRD na obszarach wchodzących w jurysdykcję sowieckiej strefy okupacyjnej nasilały się represje opozycji i utrwalał system komunistyczny wzorowany na sowieckim. W 1953 roku w NRD wybuchło robotnicze powstanie. Skala niezadowolenia w NRD była tak wielka, że w wielu miastach strajkowały wszystkie zakłady produkcyjne. Stało się tak na skutek szybkiego i procesu rozwoju sektora przemysłowego przeprowadzonego przez komunistów kosztem produkcji spożywczej i usług. Po powstaniu liczni strajkujący zostali skazani na kary długoletniego więzienia. Rozstrzeliwano także tych żołnierzy, którzy odmawiali wykonywania  rozkazu i zabijania swoich współobywateli. Po pacyfikacji nastrojów ponownie doszło do eskalacji napięcia w latach sześćdziesiątych kiedy to skala ucieczek z kraju na zachód zaskoczyła samych komunistów. Powstał Mur Berliński, który stał się symbolem zimnowojennego podziału świata. Wiele osób przy próbie przekroczenia muru straciło życie. Czas między 1961 a 1988 rokiem to okres prób ustabilizowania gospodarki i działalności na rzecz ruchów lewicowych i antykolonialnych prowadzonych przez komunistyczny reżim. Proces stagnacji centralnie sterowanej gospodarki postępował i w rezultacie w 1988 kraj ogarnęły strajki i zamieszki przeciwko władzy komunistów. Wielu wschodnich Niemców wyjeżdżających na „wakacje” do innych państw bloku wschodniego szturmowało ambasady państw zachodnich prosząc o azyl polityczny. 3 X 1990 roku doszło do zjednoczenia obu części Niemiec.

Zobacz poprzednie Kartki z kalendarza 

Na fotografii Pałac Republiki w Berlinie, autor: Dietmar Rabich

Komentarze (0)

Powiązane artykuły